Bas Verheijden (piano) studeerde met onderscheiding af bij Jan Wijn en werd daarna als enige Nederlander ooit aangenomen aan de befaamde Accademia Pianistica incontri col Maestro te Imola. Hij volgde masterclasses bij o.a. Maria João Pires
(waarvan de Avro een documentaire maakte) en won onder meer het Internationale Muziekconcours Scheveningen in 1997 en de Gouden Vriendenkrans in 1998 (samen met duopartner Niek van Oosterum).
Zijn grote doorbraak kwam toen hij in 2000 veertien avonden achtereen Rachmaninovs Derde Pianoconcert uitvoerde in alle grote zalen van Nederland, samen met het Nederlands Studenten Orkest o.l.v. Roland Kieft. Van het slotconcert in het Concertgebouw werd een live-cd uitgebracht.

De Noorse violist Vegard Nilsen studeerde bij prof. Arve Tellefsen aan de Noorse Hogeschool voor Muziek en bij Lex Korff de Gidts en Viktor Liberman aan het Utrechts Conservatorium, alwaar hij met grootste onderscheiding afstudeerde. Hij volgde masterclasses bij Hristo Donkin, Vladimir Mendelssohn, Franco Gulli, Gyorgy Pauk, Istvan Parkanyi, Herman Krebbers en bij het Altenberg Trio Wien. Hij was aanvoerder van het Nederlands Kamerorkest en is sinds 1995 als hoofdvakdocent viool verbonden aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium te Antwerpen.

De cellist Ansfried Plat studeerde aan het Conservatorium Groningen bij Ben de Ligt, en behaalde zijn diploma Uitvoerend Musicus bij Jean Decroos aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag. Sinds 1996 is hij als cellist verbonden aan het Radio Filharmonisch Orkest.
Ook heeft hij de afgelopen jaren als solist opgetreden in o.a. het Dubbelconcert van Brahms, onder meer in De Vereeniging te Nijmegen en in San Francisco (V.S.).
Ansfried bespeelt een cello van Jaap Bolink, hem ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.

András Czifra (viool) werd geboren in Budapest, Hongarije, en begon op zesjarige leefijd met vioolstudie aan de Staatsmuziekschool te Budapest. Op 13 jarige leeftijd emigreerde hij samen met zijn familie naar Nederland. Een jaar later werd hij toegelaten tot de vioolklas van Arthur Grumiaux aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel en in 1974 behaalde hij zijn "Premier Prix" aldaar. Met zijn echtgenote Corine Touboul vormt hij een viool-piano duo sinds hun studie bij Herman Krebbers, Rostislav Dubinsky en Luba Edlina. Zij hebben talloze concerten gegeven in binnen- en buitenland en opgetreden voor radio en TV.

András Czifra treed ook regelmatig op in andere kamermuziek-formaties; zo heeft hij samengewerkt met Jean-Jacques Kantorow, Vladimir Mendelssohn, Walter Boeykens en vele anderen.

Otto Derolez (viool) is sinds 1999 concertmeester van het Vlaams Radio Orkest en wordt gezien als een van de vooraanstaande violisten van België. Na briljante studies aan de Koninklijke Conservatoria van Gent en Brussel, bij professoren als Rudolf Werthen, Kati Sebestyen en Philippe Hirschhorn, vervolmaakte hij zich bij Meester André Gertler. Onder diens hoede behaalde hij het Diploma aan de Internationale Musikakademie für Solisten (IMAS) te Wolfenbüttel. Ook Prof. Yfrah Neaman gaf hem zijn steun en toewijding. Op 16-jarige leeftijd werd hij lid van I Fiamminghi, waarmee hij in ’s werelds belangrijkste muziekcentra optrad.

In 1992 werd hij concertmeester bij de Beethoven Academie te Antwerpen. Onder de talrijke solosuccessen die hij er behaalde, dienen de uitvoering van Mozart's Concertante Symfonie o.l.v. Christopher Hogwood en Luciano Berio's Corale o.l.v. Lucas Vis zeker vermeld te worden. In 1997 keerde Otto Derolez terug naar zijn roots en werd concertmeester bij I Fiamminghi. De 4 Seizoenen van Vivaldi in de Symphony Hall te Birmingham en de cd-opnamen van Nostalghia van Toru Takemitsu en Tango’s van Astor Piazzolla zijn slechts enkele voorbeelden van de vele solistische verwezenlijkingen van Otto Derolez.

Hij maakte zijn debuut bij het Vlaams Radio Orkest met Ein Heldenleben van Richard Strauss o.l.v. Frank Shipway. Met dit orkest creëerde Otto Derolez in 2000 het schitterende vioolconcerto van de jonge, ophefmakende componist, Jeroen d’Hoe. Otto Derolez is ook zeer actief in kamermuziekverband. Sinds 1992 is hij eerste violist bij het Prometheus Ensemble. Ook met deze groep realiseerde hij tal van cd’s: het Oktett en Forellenkwintet van Schubert, L'Histoire du Soldat van Stravinsky, Schönberg’s Eerste Kammersymfonie en Verklärte Nacht. Otto Derolez is docent aan het Lemmensinstituut te Leuven.

Marc Tooten (altviool) studeerde aan het Koninklijk Muziekconservatorium te Brussel en vervolledigde zijn studies aan het Sweelinck Conservatorium Amsterdam. Vanaf 1979 tot 1996 was hij eerste solist bij het kamerorkest I Fiamminghi o.l.v. Rudolf Werthen. Met dit orkest trad hij op als solist in België, Nederland, Duitsland, Spanje, de USA en Japan. Marc Tooten is mede-oprichter van het Arriaga strijkkwartet. Zijn persoonlijke belangstelling gaat immers primair uit naar kamermuziek. Op dit vlak geniet hij internationale waardering: hij beheerst zowat de gehele kamermuziekliteratuur en wordt alom geprezen om zijn flexibiliteit en aanpassingsvermogen.

Met de Salzburger Solisten nam hij deel aan de belangrijkste kamermuziekfestivals in Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk en Zwitserland. Hij speelde met o.a. Abdel Rahman el Bacha, Eduard Brunner, Andràs Adorjàn en Martin Lovett. Thans geeft hij regelmatig recitals met pianist Paul Hermsen en samen met klarinettist Geert Baeckelandt vormen zij het NotaBene Ensemble. Hij is tevens werkzaam als eerste solist bij de Beethoven Academie. Met dit orkest trad hij ook op als solist, ondermeer o.l.v. Reinbert de Leeuw en Christopher Hogwood. Hij is plaatsvervangend eerste solist bij het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen en wordt frequent gevraagd als aanvoerder bij het Brabants Orkest te Eindhoven, het Westdeutsche Rundfunkorchester in Keulen,

Olsi Leka (cello), geboren in Tirana (Albanië), begon cello te studeren op 6-jarige leeftijd. Als hij 10 jaar is verkrijgt hij de eerste prijs van de "jonge solisten" cellowedstrijd en 4 jaar later krijgt hij de eerste prijs van de wedstrijd "jonge virtuozen" in Tirana. In 1999 beëindigt hij zijn studies met een gouden medaille en nadien studeert hij aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel bij Harro Ruijsenaars en Jeroen Reuling, waar hij de ereprijs Van De Kerckhove behaalt. Dankzij een Erasmusbeurs kan hij zich perfectioneren aan de Hochschule für Musik in Keulen, in de celloklas van Maria Kliegel. In 2003 krijgt hij de eerste prijs in het "Concours d'Interprétation musicale" te Brussel en wordt nadien geselecteerd voor de "Compétition Internationale d'Interprétation Musicale" in Limassol, Cyprus, alwaar hij de tweede prijs verkrijgt.

In 2005 beëindigt hij zijn studies met de grootste onderscheiding en op 24-jarige leeftijd wordt hij benoemd tot solocellist van het Nationaal Orkest van België, alsook cello-gastleraar aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Olsi Leka hecht een grote belang aan barokcello en moderne muziek als essentiële "bij-talen" van een all-round hedendaags musicus.

Geert Baeckelandt (klarinet) begon zijn muzikale studies aan het stedelijk muziekconservatorium te Brugge. Hij behaalde eerste prijzen klarinet en kamermuziek aan het Koninklijk Muziek-conservatorium te Brussel. Hij verwierf het hoger diploma klarinet met onderscheiding aan het Koninklijk Muziekconservatorium te Antwerpen met prof. Walter Boeykens en het hoger diploma kamermuziek aan het Koninklijk Muziekconservatorium te Brussel met prof. Arie Van Lysebeth. Hij vervolmaakte zich bij Hans Rudolf Stalder te Basel (Zwitser-land), specialist in de authentieke uitvoeringspraktijk.
Geert Baeckelandt verleende zijn medewerking aan een paar projecten in Duitsland en Frankrijk met de oude klarinet. Gedurende drie jaar was hij actief als solo-klarinetist bij de Muziekkapel van de Gidsen. Vervolgens maakte hij deel uit van het Nieuw-Belgisch Kamerorkest en van het kamerorkest I Fiamminghi en de Beethoven academie. Hij is nu solist van het Orkest der lage landen.

Als kamermusicus is hij lid van het houtblaaskwintet Quintessens, het ensemble Nota Bene en hij brengt recitals met pianisten Paul Hermsen en Vladimir Sverdlov. Hij maakte tal van cd's zowel als orkestmusicus, in kamermuziek en als solist. Hij maakte deel uit van het Sinfonia Helvetica, een orkest samengesteld uit internationale solisten in Zwitserland. In 1988 werd hij bekroond als Jong Talent van het Festival van Vlaanderen.

Johan Steinmann (Fagot) heeft aan het Maastrichts Conservatorium gestudeerd bij dhr. P. Paullissen. Hij heeft in verschillende orkesten gespeeld als solo Fagottist bij het Rotterdams Philharmonisch, Radio Filharmonisch Orkest en Hong Kong Filharmonisch Orkest. Momenteel is hij nog verbonden aan het Radio Filharmonisch Orkest en tevens dit seizoen regelmatig gastspeler in Hong Kong Filharmonisch Orkest.

Hij is Hoofdvak Fagot docent aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Als kamermuziek speler is hij regelmatig gast bij het Nieuw Ensemble en het Schönberg Ensemble.

Luk Nielandt (hobo) studeerde aan het koninklijk Vlaams Muziekconservatorium van Antwerpen waar hij de hogere diploma’s hobo en kamermuziek behaalde. Vervolmaakte zich verder bij Thomas Indermühle (Amsterdam) en Maurice Bourgue (Parijs). Hij was winnaar van de Annie Rutzky-prijs en was laureaat van de Tenuto- en de Orpheuswedstrijd.
In '85 werd hij solo-hoboïst van het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, een orkest dat hij in '92 verliet om solo-hoboïst te worden van Het Brabants Orkest in Eindhoven. Werd in '97 hoofdvakdocent aan het Brabants Conservatorium in Tilburg en is sinds '03 docent hobo aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium te Antwerpen.

René Pagen (hoorn) studeerde bij Hubert Cruts en Erich Penzel te Maastricht. Hij deed veel ervaring op bij internationale jeugdorkesten waar hij werkte met Leonard Bernstein, Sergiu Celibidache, Bernard Haitink, Sir Georg Solti en Claudio Abbado.

René werd in 1992 solo-hoornist bij de Bochumer Symphoniker; vanaf 1994 vervulde hij deze functie bij het Radio Symfonie Orkest te Hilversum. Sinds 2004 is René benoemd als solo-hoornist bij het Residentie Orkest te Den Haag. Als solist werkte René met het Residentie Orkest, het Orkest van het Oosten, het Radio Symfonie Orkest, Transilvania Filharmonia Cluj, Flexible Brass en Holland Wind Players met dirigenten Eri Klas, Steward Robertson en Jaap van Zweden.

Als docent is René verbonden aan het conservatorium te Enschede. Sinds 2006 is René Pagen ook nog solo-hoornist van het Radio Filharmonisch Orkest Holland.

Roland Broux (gitaar) studeerde gitaar bij Mathieu Vanhees aan de muziekacademie van Genk en nadien bij Victor Van Puyenbroeck aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium te Antwerpen. Daarna volgden masterclasses bij vooraanstaande buitenlandse gitaristen. Vooral Julian Bream, Leo Brouwer, Roberto Aussel en David Starobin werden belangrijke inspiratiebronnen bij de uitbouw van zijn loopbaan.
Aan de Katholieke Universiteit Leuven promoveerde hij als licentiaat muziekwetenschappen en in 1985 behaalde hij het Diploma de Merito in de gitaarklas van Oscar Ghiglia in de Accademia Chigiana in Siena (Italië). Roland Broux was de eerste Belgische laureaat van de internationale gitaarwedstrijd Printemps de la Guitare te Charleroi. Hij zetelt er ook in de jury. Meerdere malen werd hij door vooraanstaande orkesten, zoals het Nationaal orkest van België, de Filharmonie, het VRT-orkest, het Zeeuws orkest, en het Nieuw Vlaams Symfonisch orkest, uitgenodigd om als solist o.a. het Concierto de Aranjuez van Joaquin Rodrigo en het Concerto van Heitor Villa-Lobos te vertolken.

Hij trad onder meer op in radio- en televisieprogramma’s van de VRT en de NOS en verder in producties van o.a. het Festival van Vlaanderen, het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, de KNS, het Remuze festival te Zele, het Filmfestival van Gent, Kunst in de Kamer (Nederland), Stichting Juan de Flandres (Madrid), Conservatorium Stellenbosch (Zuid-Afrika), Festival de Musique (Luxemburg), Festival Evian (Frankrijk). Voor Jeugd en Muziek Vlaanderen verzorgde hij meer dan honderd voorstellingen van het programma "Gitaar van barok tot rock".
Roland Broux is al vele jaren lid van het gitaarkwartet Quadrant, een ensemble dat onlangs een nieuwe Klara-CD realiseerde. De titeltrack "Viaje al Sur" is een recente compositie van zijn hand. Daarnaast speelt hij free-lance in diverse kamermuziekensembles. Zijn interesse voor literatuur en poëzie vertaalde zich in verscheidene projecten waarin woordkunst en muziek samenvloeien, o.a. in samenwerking met Ann Michels en Lizi Meynendonckx. Roland Broux is sinds 1985 docent gitaar aan het Lemmensinstituut te Leuven (Hogeschool voor Wetenschap en Kunst) en het Koninklijk Vlaams Conservatorium te Antwerpen (Hogeschool Antwerpen).

Paul Hermsen (pianobegeleiding) voltooide aan het Conservatorium in Tilburg zijn studies piano (summa cum laude) en orgel. Voor dit laatste onderscheidde hij zich tevens in de kunst van het improviseren. Verder vervolmaakte hij zich bij Jan Wijn in Amsterdam en bij Jacques De Tiège aan het Koninklijk Conservatorium te Antwerpen. Paul Hermsen is op velerlei vlakken actief in de internationale muziekwereld. Zijn grootste troef is ongetwijfeld de beheersing (zowel technisch als muzikaal) van de meest uiteenlopende muziekgenres en -disciplines. Zo is hij werkzaam als pianist-begeleider aan het Lemmensinstituut van Leuven en het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Tevens werkt hij samen met diverse bekende solisten in recitals en masterclasses. Zijn speciale voorkeur gaat immers uit naar het musiceren in kamermuziekverband. Paul Hermsen is dan ook, samen met Marc Tooten en Geert Baeckelandt, grondlegger van het NotaBene Ensemble.

Hij heeft reeds zijn medewerking verleend aan tal van kamermuziekconcerten met binnen- en buitenlandse solisten en ensembles en is kamermusicus bij het Brabants Orkest. Buiten het klassieke repertoire heeft Paul Hermsen zich gespecialiseerd in het vertolken van hedendaagse muziek, een genre dat hem nauw aan het hart ligt. De opname van een zevendelige CD-reeks met saxofonist Hans De Jong is in dit opzicht een belangrijk wapenfeit; het verschijnen van de CD "Today"(2002) met het Nota Bene Ensemble getuigt eveneens van een gedegen vakmanschap op dit vlak. Deze veelzijdige muzikant trad regelmatig op voor radio en televisie, en hielp inmiddels een aanzienlijk aantal concourslaureaten (bv. Tenuto, A.Sax-concours enz.) op hun weg naar de bekroning.

Willem Wander van Nieuwkerk, geboren in 1955 in Amsterdam uit gemengd Nederlands-Indische ouders. Specialiseerde zich in de muziek van de 20ste eeuw en muziekpsychologie aan de Universiteit van Utrecht maar richtte zich al snel voornamelijk op het schrijven van muziek. Zijn eerste avondvullende compositie, Debris, Soli uit 1982-83, een samenwerking van popmusici en klassieke musici, vertoonde een mengeling van punk, reggae, nieuwe muziek en experimentele popmuziek die door de pers lovend werd ontvangen.

De jaren daarna schreef van Nieuwkerk soms voor zelf opgerichte ensembles (zoals de dansopera First Things First uit 1985, voor elektrische gitaren, dansers, zang en slagwerk) soms voor bestaande groepen als De Volharding, het Riciotti Ensemble en Het Toonkunstkoor Utrecht.

Opvallend zijn de blokfluitcomposities die in die tijd ontstond. Stukken als So Tear, Kwartet, The Party en Kadanza, geschreven in opdracht van La Fontegara Amsterdam en Brisk, trokken internationaal de aandacht door hun combinatie van de klankkleur

van oude muziek met klassieke vormen, Afrikaanse ritmes en een hedendaags, zeer melodisch idioom. Ze worden over de hele wereld gespeeld en op CD gezet. Verschillende particulieren en musici, instellingen en fondsen verstrekten hem sindsdien opdrachten, voor beroeps zowel als voor amateurs. Zo componeerde hij muziek voor de Eerste Kamer, de Zwitserse televisie, de Universiteit van Amsterdam en de kamermuziekcursus Margess International, en voor film-, theater- en dansprodukties.

De laatste jaren houdt van Nieuwkerk zich vooral bezig met het schrijven van kamermuziek, op zoek naar een ‘nieuwe klassieke muziek’ waarin hij hedendaagse ritmiek en speelmanieren verbindt met het samenspel en de lyriek van Klassiek-romantische vormen.

Vaak gebruikt hij daarbij ook historische melodieën (bijvoorbeeld uit het Antwerps Liedboek en Valerius’ Gedenkklank). Zo ontstonden stukken als het Pianokwintet, Kalenda Maya voor strijkkwartet en de Drie Dans Capriccios voor viool en piano die door jonge musici werden uitgevoerd in Nederland, Denemarken, Duitsland, Zwitserland en Italië. Zijn kwintet voor gitaar en strijkkwartet Over het Water ging in première in London in 2008 bij de opening van Kings Place. Momenteel werkt hij met jonge musici als Lisa Jacobs (The Amsterdam Soloists), Celeste Zewald (Trio Amare) en Bas Verheijden (The Atlantic Trio) aan nieuwe kamermuziek.

Willem Wander van Nieuwkerk is ook docent Muziekgeschiedenis van de 20ste eeuw en Nieuwe Muziek aan het Conservatorium in Amsterdam. Daar was hij lid van ARTI, een onderzoeksgroep van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, waar hij de verhouding onderzocht tussen absolute muziek en muziek als theaterkunst. De relatie tussen absolute muziek, theater en beeldende kunsten vormt de achtergrond van verschillende lesactiviteiten, zoals bachelorcursussen Muziek van de 20e eeuw en een mastercursus ‘Artistieke beroepspraktijk’, waarin samengewerkt wordt met het Muziek Centrum Nederland en het Van Gogh Museum.

Hij publiceerde onder andere over nieuw classicisme in het Nederlands Tijdschrift voor Muziektheorie en schreef een bijdrage over muziek en soniek voor de bundel muziekfilosische essays Welke taal spreekt de muziek (Damon, 2006).
www.vannieuwkerk.info